pertenza - Rimas

ela deuno todo, mais eu case nada,
entón crin que me pertencía;
que con pouco amor, abondaba para amala,
eu arruinei a súa vida e non o merecía
.
con poucas caricias o enchía a alma
e ela co seu amor, amábame e morríase;
enchinlle de choro a súa bela mirada
pero ela fronte ao meu sempre sorría
.
crin que xamais a perdería,
se era todo o que ela tiña
pero a súa inocencia
evaporouse coa luz do día
.
agora sei moi ben o que me pedía
e son culpable de provocalo feridas
vai pasando o tempo e só penso nela
aínda que se foi coa luz do día
eu souben que había amor nas nosas vidas
pero tamén que non me pertencía
.